Recensie Hoer – Nieuw West

foto: Sanne Peper

Ze spelen net zo makkelijk veertienjarige balletmeisjes als oude verlopen hoeren, acteurs Vincent Rietveld en Cas Enklaar. De voorstelling ‘Hoer’ van Nieuw West is nog niet begonnen of ze leggen hun dagelijkse kleding al af of om tot vrouwen te transformeren. Om uit te zoeken wat dat toch is: vrouw zijn. Maar vooral ook wat het is om de meest onteigende vrouw, om hoer te zijn.
De vaste tekstschrijver van Nieuw West, Rob de Graaf, schreef een rafelig drieluik voor de groep over dat thema. In het eerste deel draven twee balletmeisjes op met verheven ideeën over kunst en het leven. Een van hen heeft ook, zo blijkt, een nogal agressief vriendje die zijn vriendinnetje toch vooral als gebruiksvoorwerp ziet. Hoe volwassen haar gedachten ook, als het gaat om haar lichaam en om intimiteit blijkt ze een gewillig slachtoffer voor opgewonden mannen. In het tweede deel stuitert zo’n opgewonden man met aandrang (Marien Jongewaard) over het podium. Hij zou best een heel sociaal mens willen zijn, die graag meedenkt over mens en maatschappij als hij toch eens eerst een vrouw zou kunnen vinden om hem van zijn lust af te helpen.
Het laatste luik toont twee oudere hoeren, die worstelen met hun beroep. Met het feit dat ze in de jaren zeventig vanuit emancipatoire redenen aan dit werk begonnen zijn en zijn blijven hangen. Met het feit dat ze andermans fantasie moeten spelen, terwijl ze dat niet willen. Maar ze beseffen zich ook dat ze de maatschappij ergens een dienst bewijzen, dat het maatschappelijke leven zonder hen zou stil staan, dat ze fantasieën waar kunnen maken.
In zijn gebruikelijke rauwe, licht cynische vorm toont Nieuw West met ‘Hoer’ de verschillende facetten van het hoer-zijn op een manier die schuurt en fascineert. En die bovendien wezenlijke vragen oproept. Bijvoorbeeld hoe ver de stap is van het misbruiken van een meisje van veertien tot het gebruiken van een hoer of of we ooit wel zonder prostitutie kunnen, terwijl we weten dat het mensonterend is.
En dan, in de epiloog, weten schrijver De Graaf en Nieuw West, heel slim het verband te leggen met die twee acteurs. Ook die hebben we twee uur lang misbruikt om ons een fantasie voor te schotelen. Ook zij zijn tegen betaling iemand anders geweest. Als prostituees van de verbeelding. Met een vergelijkbare maatschappelijke functie die niet altijd prettig of geaccepteerd, maar misschien wel noodzakelijk is.

‘Hoer’ door Nieuw West, tekst: Rob de Graaf. Gezien: 19 mei, Theater Frascati. Tournee tot en met 13 oktober 2012

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.